Kiedy pojawia się informacja o konkursie plastycznym, w wielu domach włącza się alarm. Dziecko piszczy z radości, bo już widzi siebie z kredką w dłoni i medalem na szyi. Ty – drogi rodzicu – masz z kolei w głowie jedno pytanie: Jak przygotować pracę plastyczną na konkurs?.

W teorii to proste. Bierzesz kartkę, zestaw kredek i gotowe. W praktyce często kończy się to nocnym maratonem z klejem, nożyczkami i brokatem, który dziwnym trafem ląduje wszędzie – na podłodze, w włosach, w śniadaniowej kanapce. I właśnie wtedy okazuje się, że nie tylko dziecko uczy się czegoś podczas konkursu, ale i rodzic zdobywa zupełnie nowe doświadczenia.

1. To dziecko ma tworzyć, nie Ty

Pierwsza i najważniejsza zasada brzmi: nie udawaj, że konkurs to test Twoich zdolności. To praca dziecka ma być oceniana, nie Twoje ambicje artystyczne.

Tak, wiemy, kusi. Masz w sobie tę nutkę perfekcjonisty, która mówi: „Ja mu tylko trochę poprawię tło”. A potem nagle okazuje się, że całe tło, postać i połowa szczegółów wyszły spod Twojej ręki. Jury konkursowe szybko to wyczuje.

Dzieci rysują krzywo, kolorują poza linią i wymyślają, że królewna będzie miała skrzydła nietoperza. I to jest piękne. Jeśli rysunek wygląda jakby wyszedł z katalogu wnętrzarskiego, to wiedz, że coś tu jest nie tak.

2. Materiały – im mniej, tym spokojniej

Częsty błąd rodziców: im więcej gadżetów, tym lepiej. „O, tu trochę cekinów, tam bibuła, jeszcze dokleimy 15 wstążeczek”. Efekt? Kartka, która bardziej przypomina eksperyment chemiczny niż dzieło sztuki.

Nie chodzi o to, żeby praca świeciła jak choinka w galerii handlowej. Chodzi o pomysł i wykonanie. Kredki, farby, plastelina – to w zupełności wystarczy. Oczywiście możesz dorzucić coś ekstra, ale pamiętaj: brokat to wróg. Raz wpuszczony do domu, zostaje na zawsze. Będziesz go znajdować miesiącami. Tak, również w miejscach, gdzie nawet Sherlock Holmes by go nie szukał.

3. Inspiruj, ale nie podkładaj gotowców

Dzieci potrafią wymyślić cuda, jeśli tylko dasz im przestrzeń. Twoja rola polega na podsuwaniu pomysłów, a nie gotowych rozwiązań.

Możesz powiedzieć: „A co by było, gdyby kot umiał latać?”, „Jak wyglądałaby zima na Marsie?” albo „Co by się stało, gdyby choinka urosła aż do chmur?”. I nagle zwykły rysunek zamienia się w szaloną wizję, której nikt inny nie wpadłby na pomysł.

Natomiast ściągnięcie szablonu z internetu i pokolorowanie go według instrukcji nie ma sensu. Jury widziało już tysiące takich prac. One nie wyróżniają się niczym. A jeśli pytasz mnie jeszcze raz: jak przygotować pracę plastyczną na konkurs? – odpowiadam: pozwól dziecku być kreatywnym, nawet jeśli efekt końcowy jest dziwny. W końcu sztuka często jest dziwna.

4. Organizacja – czyli jak ocalić stół, podłogę i resztę mieszkania

Nie ma co się oszukiwać. Twórczość plastyczna dziecka oznacza, że Twój stół czeka wojna totalna. Klej na krześle, farba na suficie, plastelina w dywanie. Tak będzie – i nie ma w tym nic dziwnego.

Najlepiej od razu przygotuj miejsce pracy. Cerata, stara gazeta, mokre chusteczki pod ręką. I fartuszek, który dziecko i tak zdejmie po dwóch minutach, bo „gryzie w szyję”. Ale przynajmniej spróbowałeś.

A jeśli masz w domu kota – pogódź się z tym, że on również zostanie uczestnikiem konkursu. Prawdopodobnie wyjdzie z sesji kreatywnej z brokatem na grzbiecie i uszami sklejonego plasteliną.

5. Pochwała ponad poprawki

Rodzic ma naturalny odruch poprawiania. „Tu rączka jest za krótka, tu trzeba dodać włosy, a to słońce chyba jednak powinno być żółte”. STOP.

To, co dla Ciebie jest błędem, dla dziecka jest zamierzonym efektem. Zielone słońce? Czemu nie! Kot z pięcioma nogami? Jasne, może to kot-mutant. Tak powstają najbardziej kreatywne prace.

Dlatego zamiast poprawiać, chwal. Nawet jeśli rysunek wydaje Ci się chaotyczny. Powiedz: „Ale fajnie, że zrobiłeś takie duże oczy, wygląda jak postać z bajki”. Albo: „Świetny pomysł, że drzewo ma różowe liście”. To motywuje i daje poczucie, że praca ma wartość.

A co, jeśli praca nie wygra?

No cóż, nie zawsze się wygrywa. Ale wiesz co? To też część nauki. Dziecko dowiaduje się, że najważniejsza jest radość tworzenia, a nie sam wynik. Ty z kolei masz szansę pokazać, że liczy się proces, a nie puchar.

A poza tym – konkursów będzie jeszcze wiele. A Twoje dziecko z czasem nauczy się coraz więcej i coraz pewniej będzie sięgać po własne pomysły.

Podsumowanie

I tak wracamy do pytania: Jak przygotować pracę plastyczną na konkurs? Odpowiedź jest prosta i jednocześnie trudna.

• Pozwól dziecku tworzyć samodzielnie.

• Nie przesadzaj z materiałami.

• Inspiruj, zamiast narzucać gotowce.

• Przygotuj teren, bo chaos jest nieunikniony.

• Chwal zamiast poprawiać.

To cała filozofia. Konkurs plastyczny to nie Olimpiada Sztuki Nowoczesnej. To okazja, żeby dziecko miało radość, a Ty zdjęcie na pamiątkę – i brokat w dywanie na lata. Ale czy właśnie nie o takie wspomnienia chodzi?